Το είπαν τ’ άστρα…

“…εκεί που άλλοι θα απολαμβάνουν το παγωμένο cocktail τους, εσείς θα μετράτε τα αγκάθια του αχινού και όχι στα πόδια σας..”

Koντολογίς περίμενε, μου’παν οι Συμμορίτες,

απ’ την πολλή την ταραχή θα χάσεις φρονιμίτες…

Έτσι όπως τ’ άστρα ορίζουνε για τον αστερισμό σου

θα χάσεις την ησυχία σου και το λογαριασμό σου

΄Ετσι όπως τα ‘παν φίλοι μου κυλά το καλοκαίρι

στη γλαρο-οικογένεια και όλο μου τo ασκέρι

Με τις δουλειές που ανοίξαμε και όλους τους μαστόρους

κι’ έχω να με παιδεύουνε ….διαβόλους και τριβόλους

Του ενός πονάει σήμερα τ’ αριστερό του χέρι

του άλλου δεν του κάθεται εκείνο το μαδέρι,

του τρίτου μπερδευτήκανε χρώματα και πινέλα

κι η έρημη η γλάρισσα είναι με τη μπροστέλα

να μαγειρεύει ολημερίς μήπως και ξεπεράσει

τη γκαντεμιά να βρίσκεται μακριά απ’ το λιοστάσι

τις λεμονιές και τ’ άνθια της κι’ από τις παραλίες

μέσ’ το κατακαλόκαιρο … να κάνει αγγαρείες.

Για αγγαρείες μιλούσα;

Κάτσε να δεις τι μου φύλαγε για μετά…

΄Ετσι είχαν τα πράγματα μέχρις εδώ που είχα ετοιμάσει την ανάρτηση, με όλα όσα “έτρεχαν”στο Γλαραίϊκο και την ανυπομονησία μου να τελειώνουμε με τα μαστοριλίκια, ώσπου φίλοι μου καλοί ήρθαν τα χειρότερα…

Διότι ως γνωστόν, άλλαι αι βουλαί των ανθρώπων και άλλα ο παντοδύναμος Θεός κελεύει….

Εκεί δηλαδή που γκρίνιαζα, ουσιαστικά με το “τίποτε”, έρχονται οι ανατροπές και λες, εκ των υστέρων βέβαια… μα μια χαρά ήμουνα, τούτο μας έλειπε τώρα;

΄Ενας απλός πονόματος εξελίχθηκε σε σταδιακή και μέσα σε 5 ημέρες απώλεια οράσεως από το δεξί μάτι και…. έχασα το χαμόγελό μου.

Θα έχεις υπόψη σου τη διαφήμιση με τη μεσήλικα η οποία φορώντας τον ειδικό σκελετό και στην ερώτηση του οφθαλμιάτρου τι βλέπει, απαντάει ΔΙΣ και απογοητευμένη “τίποτα”;

Ε… λοιπόν, το τρίτο “ΤΙΠΟΤΑ” και με κεφαλαία είναι το δικό μου…

Πήγα βλέποντας και με μικρή ενόχληση και γύρισα …γκαβή

Εισαγωγή, φλεβοκαθετήρας για τις ισχυρές δόσεις κορτιζόνης, εξετάσεις επί εξετάσεων και φλέβες… κομμάτια. Ούτε αιμοληψία ήξεραν να κάνουν και να σκεφτείς πως είμαι για πάρα πολλά χρόνια αιμοδότρια, που οι σύριγγες είναι μεγαλύτερες, αλλά τέτοιο πράγμα δεν μου είχε ποτέ συμβεί…

Παιδί μου, η κοπελίτσα έψαχνε να βρει φλέβα παίζοντας με τη σύριγγα….

Πρώτη φορά παίρνεις αίμα; τόλμησα και τη ρώτησα

΄Ετσι δείχνω; μου είπε με …υφάκι

Περάσαμε κοντολογίς, οικογενειακώς μια πολύ άσχημη εβδομάδα. Γύρισα και μαζεύω τα ασυμμάζευτα κομμάτια της ψυχής μου, αλλά έστω και με ένα μάτι, πρώτη μου δουλειά ΕΣΕΙΣ.

Η συγκίνηση ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη με τις αυθόρμητες εκδηλώσεις της αγάπης σας και αυτό μου δίνει κουράγιο να επιμένω και να συνεχίζω.

ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ,

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ΕΥΧΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ.

Στη ζωή, την κάθε στιγμή, που δε θα αφήνετε για κανένα λόγο ανεκμετάλλευτη, γιατί

είναι μοναδική.

Προς το παρόν δεν είμαι σε θέση να παρακολουθήσω τις πολύ αγαπημένες μου σελίδες σας. Εύχομαι και θα προσπαθήσω στην πορεία σταδιακά να σας διαβάζω, γιατί μου λείπετε,

ΠΟΛΥ,

μα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.