ή τα ίσια ανάποδα…
ή όπως αλλιώς μπορείς να το πεις και άδικο δε θα ‘χεις…
Αν καταλαβαίνετε, τα πράγματα είναι ακριβώς όπως είναι…
Αν δεν καταλαβαίνετε, τα πράγματα είναι ακριβώς όπως είναι…
΄Ομως, έστω και έτσι….
και
Αρχείο
All posts for the month Ιανουαρίου, 2012
Il Bestario Barocco: The Feather Book
Το “Βιβλίο των Φτερών” το ανακάλυψα μόλις προχθές. Αρχικά με δελέασαν οι εξαιρετικές εικόνες του, που σημειωτέον, δεν είχα καταλάβει την τεχνική τους, μιας και νόμισα πως πρόκειται για ζωγραφική με χρώματα.
Ο Γκούγκλης όμως μου έλυσε και πάλι κάθε απορία.
Πρόκειται για ένα βιβλίο κατασκευασμένο το 1618 από τον Dionisio Minaggio, Διευθύνοντα Κηπουρό του κράτους του Μιλάνου, που απεικονίζει:
112 πουλιά και 44 ανθρώπινες μορφές, που αποτελούνται εξ ολοκλήρου από φυσικά φτερά πουλιών.
112 πουλιά και 44 ανθρώπινες μορφές, που αποτελούνται εξ ολοκλήρου από φυσικά φτερά πουλιών.
Είναι χωρισμένο σε 4 θεματικές ενότητες:
(ενδεικτικά -εικόνα 155- όπου εκτός από το πτηνό που είναι καλά διατηρημένo, το τοπίο δείχνει έναν καταρράκτη που ρέει πάνω σε ανοικτό αγωγό, γέφυρες , μια εκκλησία με το καμπαναριό, ένα φρούριο με έναν πύργο και στο κάτω μέρος του ρέματος υπάρχουν άλλα δυο σπίτια)ή ΕΔΩ
όπου ένας αρσενικός πράσινος δρυοκολάπτης ετοιμάζεται να φάει ένα φίδι (από φυσικό δέρμα φιδιού), που βρίσκεται πάνω στο δένδρο.
όπου ένας αρσενικός πράσινος δρυοκολάπτης ετοιμάζεται να φάει ένα φίδι (από φυσικό δέρμα φιδιού), που βρίσκεται πάνω στο δένδρο.
(εικόνα 5, όπου ένας κυνηγός σημαδεύει μια πάπια που κολυμπάει σε ένα ποτάμι)
(η εικόνα 75 δείχνει έναν ακονιστή μαχαιριών με ποδοκίνητο τροχό και ένα δένδρο όπου φαίνονται στερεωμένα μαχαίρια, μπαλτάδες, δρεπάνι, ψαλίδι)
(στην εικόνα 77 απεικονίζεται ένας νέος που παίζει βιολί)
με στοιχεία del’Arte Commedia.
(η εικόνα 110 δείχνει ολόκληρη σκηνή από μια κωμωδία που γράφτηκε από το Nicolo Barbieri - the serenading of the love)
Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των εικόνων του βιβλίου, που εκτός από πτηνά, ανθρώπινες μορφές kαι δέντρα απεικονίζουν κτίρια, σπίτια, γεφύρια, ποτάμια κ.α., προέρχονται από φτερά, ράμφη και νύχια πουλιών, δέρμα φιδιού και άλλα φυσικά υλικά.
Δεν υπάρχει παρόμοια συλλογή πουθενά αλλού, γεγονός που την καθιστά ως την αρχαιότερη
και καλά διατηρημένη στο είδος της.
Με φτερά δηλαδή πουλιών τα οποία προηγουμένως σίγουρα πέρασαν από …κάποιες κατσαρόλες…
Με φτερά δηλαδή πουλιών τα οποία προηγουμένως σίγουρα πέρασαν από …κάποιες κατσαρόλες…
κάνοντας κλικ πάνω στην εικόνα, φαίνονται σε μεγέθυνση οι λεπτομέρειες των φτερών.
Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη με το βιβλίο Feather, μεταξύ 1618 και των μέσων της δεκαετίας του 1700. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν στη συλλογή ενός δικαστή του Taylor White, ο οποίος ήταν γοητευμένος με τη φυσική ιστορία. Το 1920 περίπου δόθηκε προς πώληση από το βρετανικό bookdealer Dobell. Αγοράστηκε από τον Δρ Gerhard Lomer Βιβλιοθηκονόμο του πανεπιστημίου McGill.
Πριν από μερικά χρόνια, η εικονογράφηση στο Un bestiario Barocco ψηφιοποιήθηκε και οι εικόνες διατίθενται στην ιστοσελίδα του McGill
στο http://digital.library.mcgill.ca/ featherbook /
Η μόνη εικόνα -54- που δεν απεικονίζονται πουλιά και άνθρωποι
Και σιγά που από τη συλλογή θα έλειπε ο εκπρόσωπός μου ο γλάρος
και δη ο μαυροκέφαλος
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!
΄Ενα , δύο, τρία και έφυγα
με τα φτερά μου σε σένα πέταξα
…….
τέσσερα, πέντε… εδώ που έφτασα
πέντε τα σκαλοπάτια που τώρα μέτρησα
κι’ όταν ξανά ‘ρθω πάλι με το καλό
να μην ξεχάσω απ’ τ’ όνειρο μη βγω (*)
και να μετρήσω ακόμη…έξι, εφτά κι’ οχτώ...
Αναρωτιέμαι πολλές φορές σαν τί να είναι αυτό που με κρατάει χρόνια σε τούτο το χώρο.
Είναι πολλά, μα πάρα πολλά τα όσα μας ενώνουν. Είναι που μαθαίνω πράγματα χρήσιμα και ενδιαφέροντα. Είναι που e-γνωρίζω ψυχές με πλούσιο συναισθηματικό κόσμο. Είναι που δανείζομαι εγγραφές ή αποσπάσματα, με αναφορά-λινκ φυσικά στο συντάκτη για τις “Γλαρένιες αγκαλιές” μου.
Είναι που e-συναντώ ανθρώπους με καλλιτεχνική φλέβα από την αγαπημένη μου Αργολίδα.
Είναι ακόμη για τα όσα με τιμήσανε
και όσα ακόμη με τιμάνε
από μάτια που δε βλ-e-πονται
μα όμως αγαπάνε.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς
όλους μα ΟΛΟΥΣ τους φίλους,
που κατ’ ανάρτηση, κατά σύμπτωση ή κατ’ επιλογή,
πέρασαν και που ακόμη αντέχουν να κοντοστέκονται στο “ΑΣΠΑΣΤΌΣ”.
(*) στίχοι δανεισμένοι από το “Πέταγμα” του καλλιτέχνη συντοπίτη μου Γιάννη Νανόπουλου, των οποίων στίχων τα σκαλιά θεώρησα, ακούγοντας το τραγούδι, πως εκφράζουν τα δικά μου σκαλοπάτια στο διαδικτυακό χώρο.
Αν ζούσαμε στην αρχαία Αθήνα, αυτόν τον μήνα μάλλον θα παντρευόμασταν, μιας και ο Γαμηλιών ήταν ο μήνας των γάμων… .ενώ στην Αθήνα του 2012 κοιτάζουμε σαν τους αρχαίους Ρωμαίους μαζί με το θεό Ιανό, ταυτόχρονα, τον προηγούμενο και τον επόμενο χρόνο….
Απλά διαπιστώνουμε (και μακάρι η κατάσταση να με διέψευδε), πως….κάθε πέρσι και καλύτερα…
Δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα “παντρευτήκαμε” ένα ανυπόφορο παρόν με ένα πιο σκληρό και δυσβάσταχτο μέλλον. Βλέπουμε μόνο μπροστά στο “αύριο” των παιδιών μας, που άλλοι κατέστρεψαν κι’ εμείς έχουμε χρέος και πάλι με θυσίες και αγώνες, να αποκαταστήσουμε…
Δε λέω πως είναι το καλύτερο “ποδαρικό”, αλλά θα παλαίψουμε με νύχια και με δόντια για τα καλύτερα και θα τα καταφέρουμε.
΄Οπως και να ‘χει….
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΓΕΙΑ και ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους εορτάζοντες!!!
