3 comments on “Παιδικά ακούσματα…

  1. Ax … γλαρένια, η γιαγιά μου έραβε και η θεία μου……. τι μου θύμησες τώρα με το σαπουνάκι που χάραζαν το πανί κι εμείς το βουτάγαμε να το κάνουμε κιμωλία. 🙂

    Γι’ αυτό δεν έμαθα ποτέ να κόπτω-ράβω…

    Γλυκές, τρυφερές αναμνήσεις – εκατέρωθεν 🙂

  2. Βάσσια μου καλή μου,
    μικρά όλοι παρόμοια συμπεριφερόμασταν.
    Το σαπουνάκι το γνώρισα από τη μαμά μου που έραβε ερασιτεχνικά. Τί κι’ αν με παρακαλούσε για να με μάθει, εγώ τίποτε…
    ΄Οταν απέκτησα την πρώτη κόρη, ξεκίνησα δειλά μα με σχετική επιτυχία και αυτοσχεδιαζοντας πάντα από μια φουστίτσα (η κόρη μου έλεγε τότε χαρακτηριστικά …»αχ, η πουσίτσα μου»…), για να φτάσω (άκουσον) σε καουμπόικο αποκριάτικο γιλέκο για το γιό μου και διάφορα άλλα που τα παιδιά κατά καιρούς χρειάζονταν στις σχολικές εκδηλώσεις.
    Πόσα αλήθεια ανακαλεί η μνήμη με κάθε ευκαιρία..
    🙂

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. Γειάσου καλή μου…ωραία ιστοριούλα…μ άρεσε…έτσι μ αρέσουν οι παλιές ιστορίες…σαν αυτή….αλλά μου κανε εντύπωση το τελευταίο…τι στο καλό γύρευαν οι…μπουμπουνιέρες μέσα στο σπίτι,της χρηστιανής?…έκανε συλλογή από μπουμπουνιέρες?…ένας γάμος που δεν έγινε ποτέ?….για χίλιους δύο λόγους,που μόνο η πεθαμένη ιδιωκτήτρια του σπιτιού τους ξέρει κ που τους πήρε,μαζί της στον τάφο της για πάντα?….πολύ περίεργο πάντως?….αλλά μ άρεσε η ιστορία σου….χαιρετώ καλή μου….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s